Mijn werkwijze

 

 

 

 

Homepage

Nieuw werk

Mijn werk in overzicht

Vormgeving en het Ex Libris

Visuele poezie

Muziek

Structuren en patronen

Collages

       

 

 

Op deze pagina wil ik iets laten zien van de werkwijze, die ik de laatste tijd hanteer. Wat tegenwoordig inhoudt de gang van een foto/ beeld naar mijn be- of verwerking daarvan.

Een karakterkenmerk van mij is het steeds willen verbinden. Dat is ook in dit werk terug te vinden. Dualiteiten vragen om wederzijdse (h)erkenning. Overigens kunnen ze ook niet zonder elkaar bestaan. Niets bestaat zonder zijn tegenstelling.

 

En ik zie in de realiteit abstractie, structuren, bijvoorbeeld. En andersom. Zo zijn werkelijkheid en abstractie verbonden. Het abstractere is zo ook te zien als het grotere, meer omspannende. het grote(re) geheel. Wat tegenover het bijzondere staat. Zoals het leven - een dier, plant - een specifieke soort: de verbijzondering van het algemene, hetgeen leeft. Zo gezien is abstraheren veralgemeniseren, het groter, algemener maken. Een aansprekend voorbeeld is een anekdote (specifiek voor een bepaalde situatie) tegenover een literair verhaal. En laatste kan voor velen betekenis hebben, anders dan de anekdote. Daarbij is het zo, dat net als in de natuur, op de grensgebieden de meest interessante dingen plaats vinden. in de natuur het moeras als overgang tussen land en water, of brakwatermilieu als overgang van zee- en zoetwater.

 

Zo zie ik mijn behoefte tot verbinden ook in mijn natuurwaardering. Dit in park en tuin. Het grens- of overgangsgebied tussen natuur en cultuur. Samenbrengen, combineren, in plaats van onderscheiden. Ook wat betreft vrije en toegepaste vormgeving. Dat houdt in zonder bepaalde inhoudelijke opdracht of voor een bepaald gebruik bestemd. Een werk voor aan de muur of een logo bijvoorbeeld. het Ex Libris is een prachtige tussenvorm.

In mijn betaalde werk, waarmee ik 'mij zelf subsidieer', vindt ook zoiets plaats: twee deeltijdbanen, bij zowel een commerciele (Postnl), als bij een gesubsidieerde overheidsinstelling (museum) werkend. Weer de, ongeplande, vereniging van twee kanten.

 

Mijn belangstelling betreft vooral kunst, filosofie en religie. Uiteindelijk wijzen zij allen dezelfde kant uit. Als optellende kleurmenging, zoals met licht, wordt in hun overlapping het licht wit. Uiteindelijk weten wij niet, mooi weergegeven in dit wit. Wij vertellen verhalen, waarin een (zekere) logica aanwezig is. En dat nemen wij dan voor waar aan.

 

Samenvattend, ik zoek de harmonie van de contrasten. Zowel in mijn leven en werk. Bijna als een geloofsregel. Zoals iedereen zijn of haar noodzakelijke illusies heeft, om te kunnen (over)leven. mogelijk omdat mijn onzekerheid niet met disharmonie, met de confronterende tegenstelling, om kan gaan. Dat mij onderuit schoffelt. Zo is de eigen psychologie, de individuele identiteit datgene, wat het denken en doen bepaalt.

 

En ten slotte, ik geloof dat het Beckett, de toneelschrijver, was, die zei:
'Een mens kan alleen maar steeds beter mislukken', wat ik een heel realistische
uitspraak vind. Van het Reve kwam met dat hij jaloers is , op de schrijver van
het spoorboekje: 'die is op een gegeven moment klaar', de kunstenaar zoekt
altijd verder, naar meer, naar anders. De kortgeleden overleden dichter Rutger
Kopland schreef: 'Wie gevonden heeft, heeft niet goed gezocht'. Zie daar het
perspectief, waarin al wat wezenlijk is, plaatsvindt. Kunst als een mooie
metafoor, beeldspraak, voor hoe te leven. Levenskunst!

improviseer
met als thema een foto
bewerkend en het wordt
niets, weer niets, wederom… en
dan
opeens
er gebeurt iets en ik krijg een idee

om

varieer, associeer, er ontstaat en stroom van beelden, die
allemaal wel iets hebben
verder met,dan
gaat er iets verjkeerd en
ontdek ik
daardoor: zo kan het ook!

verrassend
mijzelf verrassen

opeens verschijnt het
versteld van wat ik zie

geïnspireerd inspireer ik mijzelf

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Dank voor de aandacht, Huib Suurmond

Reacties, bestellingen en opdrachten:

huibsuurmond@casema.nl