Aantekeningen over mijn beleven, belevingen

vanaf september 2020



09 09 2020

steeds weer de taal, die

opent, oproept, doet ontstaan

schept mij dagelijks


geloof is een woord

wat ik geloof of niet, maar

de taal vertaalt mij


leren: kennis of

inzicht, wat wordt gewenst, wat

is noodzakelijk


11 09 2020

de wil, behoefte

die zich steeds uitdrukt. alleen

in vorm verschillend


12 09 2020

verwachtingsvolle

spanning. leidt naar en van mij

zelf af. verschuilt mij


handelen is de

conclusie van reflectie

zo doe en laat ik


15 09 2020

de werkelijkheid

lijkt waar te zijn. waar? zeker

maar dan alleen daar


goed lijkt saai spanning

ontbreekt. evenwicht heerst. niets

nodig wat beheerst


tijdmachine van

de smaak: maakt herinnering

heden: wat was wordt nu


16 09 2020

het zijn wordt iemand

wordt begrepen, bedacht: ‘god’

het zijn onttrekt zich


herinneringen

zijn ervaringen. verhalend

concludeer ik en leef voort


bewustwording is

een ommekeer: van alles

blijkt anders anders


houding levert doen

voorbepaling wat volgt, voort

bepalend wat was


17 09 2020

godsdienst is beeld van

wat is. het stopt mysterie

weg in een verhaal


09 09 2020

steeds weer de taal, die

opent, oproept, doet ontstaan

schept mij dagelijks


geloof is een woord

wat ik geloof of niet, maar

de taal vertaalt mij


leren: kennis of

inzicht, wat wordt gewenst, wat

is noodzakelijk


11 09 2020

de wil, behoefte

die zich steeds uitdrukt. alleen

in vorm verschillend


12 09 2020

verwachtingsvolle

spanning. leidt naar en van mij

zelf af. verschuilt mij


handelen is de

conclusie van reflectie

zo doe en laat ik


15 09 2020

de werkelijkheid

lijkt waar te zijn. waar? zeker

maar dan alleen daar


goed lijkt saai spanning

ontbreekt. evenwicht heerst. niets

nodig wat beheerst


tijdmachine van

de smaak: maakt herinnering

heden: wat was wordt nu


16 09 2020

het zijn wordt iemand

wordt begrepen, bedacht: ‘god’

het zijn onttrekt zich


herinneringen

zijn ervaringen. verhalend

concludeer ik en leef voort


bewustwording is

een ommekeer: van alles

blijkt anders anders


houding levert doen

voorbepaling wat volgt, voort

bepalend wat was


17 09 2020

godsdienst is beeld van

wat is. het stopt mysterie

weg in een verhaal



20 09 2020

ik stel mij voor, het

is – maar – een voorstel. maar de

voorstelling draagt mij


zonder inhoud ben

ik verveeld. gemis: mis het

noodzakelijk uitzicht


21 09 2020

gewoon is gewoon

goed. anders dan dynamisch

evenwicht, dat stelt


ouder, steeds groter

de zondeval: bewuster

van mijn eindig zijn


22 09 2020

intimidatie

van inhoud, vorm, die zichzelf

oplegt, overschreeuwt


er zijn principes

krachten en vormen. abstract

verenigt concreet


principes en de

vormen: abstract naast concreet

het verenigt Het



elk woord een schat aan

inhoud en dat zeventien

lettergrepen lang


24 09 2020

taal en landschap, ik

wil, als alles, ze één. zoek

de vereniging



ik heb meer dan en

toch zoeken. onvoldaan door

wat onvervuld blijft


corona als de

metafoor: het drukt uit hoe

we ‘samen’ leefden


25 09 2020

ik, een wil en de

mens daaronder, die is

en moet laten zijn


26 09 2020

dit verhaal, daarin

kom ik thuis. en geen rede

die zich laat kennen


27 09 2020

wat is, overkomt

je. zonder voorbedachte

rade is het wat ik ben


besef mijn leeftijd

en toekomst. voel het anders

wat schijnt schrijnt, zo blijkt


29092020

een samenleving

is in-dividueel, draagt

en doet ons ‘ik’ zijn


03 10 2020

frictie aanvaarden

niets is in één zin te vangen

schrijf ik in één zin


vertaald tot woorden

wordt ballast aanvaardbaar

en ik rust in taal



04 10 2020

het leven weerkaatst

tot zijn vorm. haar bestaan blijft

duister tot het licht


voorbij verklaarbaar

of eigenlijk ervoor, is wat

verrast, schokt, wat is


05 10 2020

het woord uitbeelden

binnenkomen in de taal

ik vorm om wat spreekt


06 10 2020

de houding herken

ik, de invulling niet. Stel

mij open en zie


alles onder jouw

controle, in harmonie

volgens jouw verstaan


07 10 2020

al wat wij doen drukt

gemis uit. verstopt in de

verlangende vorm


08 10 2020

er heerst onrust naast

verzoening, daar kom ik thuis

staat van zijn, die is


zelf contact (moeten)

maken, of een schakel in

verbinding is noodzaak


10 10 2020

zijn is niet zijn, er

ergens aanwezig, er is

de eeuwigheid zijn


alles nalatend

verdwijnen, loslaten, een

weg van en/ of naar?


13 10 2020

nog zoveel willen

weten, kunnen, maar eindig

moet dat kunnen zijn


15 10 2020

de geest schept zich een

wereld, zoals zijzelf en

voelt zich bevestigd


16 10 2020

woorden scheppen een

verband, waarin ik thuiskom

taal (ik) spreek(t) mij aan


20 10 2020

samen zijn zij één

vullen elkaar aan: meer mee-

dan tegenstelling


21 10 2020

apart of samen:

de tegenstelling: alles

vraagt haar aanvulling


23 10 2020

maak mij mee tussen

binnen- en buitenwereld

daar beleef ik mij


25 10 2020

mediteren is

stilstaan en zien. een woord kwijt

werkt ook zo


26 10 2020

omdat ‘gewoon’ schijnt

te bestaan blijkt alles in

wezen bijzonder


27 10 2020

traditie biedt een

weg. vorm voor inhoud. symbool

van wat eens werkte


28 10 2020

op het strand besef

ik de inhoud van invloed

ik sta op drijfzand


mijn gang is deel van

de gang, die gaat. vrijheid is

mij geschikt tonen


het bestaan voelend.

een ander als oorzaak: schijn

heilig misverstand


29 10 2020

val uit organisch

verband. noodzaak tot eigen

orde, want ik weet


val uit de onschuld

weet van mijzelf. Noodzaak tot

eigen ordening


30 10 2020

mijn bestaan vereist

een begrijpelijk verhaal

waarin ik geloof


wat leeft kent een on

gekend verhaal. het geloof

bedrijft een poging


31 10 2020

groter verband, een/

het intuïtief besef

een/ de/ mijn wil wil


03 11 2020

jezelf zijn is in

en buiten jezelf treden

volg wat reëel blijkt


niet zijnd, wie wij zijn

klimwand, die wij mee maakten

een schim, die mij speelt


05 11 2020

‘het boek schrijft zichzelf’

zegt de schrijver. het leven

ook. kunst als beeld voor


vorm een begrip, als

heel; het vormt daarmee niet heel

wat samen weer heelt


iets wordt iets door de

grens, anders zijn vormt. volmaakt

lost in zichzelf op


10 11 2020

een zin, zijn toekomst

de, het punt. betekent

wat ik eruit lees


11 11 2020

ben een maker, ont-

staan boeit mij: wat geweten

wordt: inzicht als beeld


in beginsel, grond,

geen tegenstelling, wel in

wat zich hieruit vormt


wat je bent vormt wat

herinnerd wordt, die zeef zegt

wat en hoe het was


14 11 2020

om te beginnen

is het geloof in taal: het

woord maakt zich zo waar


een heel lang jaar, net

als vroeger. besef van tijd

verlengt zo de duur


inspiratie is

perspectief: een punt waarop

ik mij kan richten


de handeling of

intentie, wat bepaald, zie

ik, of wil ik zien


16 11 2020

een plek, waar denken

stagneert, maar het gevoel zicht

in onverkend herkent


18 11 2020

de mens rafelt aan

het leven: alles heeft zij, en

met zijn tegendeel


als mij, zo anders

gelijk; via jou erger

ik mij aan mijzelf


21 11 2020

alles glijdt voorbij

en alles blijft, toch, hier, dus

is er wel geen tijd


22 11 2020

gewone wereld

of ontroerd zijn. misschien is

bestaan beiden samen


23 11 2020

de werkelijkheid

zit in je hoofd: daar maak je

mee wat er plaatsvindt


24 11 2020

de wil, onrust, het

voortgedreven moeten, de

keerkant van mijzelf


de werkelijkheid

zit in je hoofd: daar maak je

mee, wat hier plaats vindt


getroffen worden

door wat ook, het treft: pijn of

geluk, het is zijn


25 11 2020

om alles is mijn

orde, muur om mijn verstaan

om zijn, zoals ik


de taal verstaat mij

herken mij door die woorden

rust mij in die taal


26 11 2020

een houding, die is

of verbergend zijn. de keuze

blijkt steeds wezenlijk


27 11 2020

zoek, maak mijn eigen

ruimte, werkelijkheid, die

beschut, die mij redt


mij plaats voelt anders

heel soms deels mede deelbaar

soms bij jou, of hier


mijn vader voerde

strijd met zichzelf, want het moest

lukken; en ik, zo ook…?


29 11 2020

niet samenvallen

met mijzelf: bron van wat niet

wil lukken: maakt kwaad


30 11 2020

de ruzie, zoek de

zeven fouten, en van wie

dubbelheid voel ik


02 12 2020

voel mij vormend deel

van wat is. zo geheeld aan

het helend geheel


het gaat anders, toe -

val bepaalt; juist zo toont de

werkelijkheid zich


03 12 2020

ordenen: waar plaats

ik wat over alles gaat:

kunst, kennis, zijn


04 12 2020

begrijpelijkheid

een logica die plaatst, verplaatst

benoemd maakt anders


taal stuurt en stelt voor

het woord schept zichzelf, haar inhoud

wordt werkelijkheid


wel een geloof in

elk moment, anders dan in

wat dat draagt: wat vormt


05 12 2020

angst om te falen

doet mislukken: sterkende

kracht schept mij de kans


iedere dag weer

ruimte. of leegte: opdracht

tot: de vrijheid dwingt


maak ordening

tot organisatie, tot een

wellevend geheel


07 12 2020

fantastisch, die taal

geloof in meer is mooi, maar

weten sluit ruimte uit


wat ik jou zeg, spreekt

nog meer mijzelf aan: allen

in wezen gelijk


11 12 2020

kennis, oorzaak en

gevolg, verklaart maar raakt mij

niet: doodse aandacht


behoefte aan eens

de harmonie, die draagt, mij

optilt tot al-één


14 12 2020


'betekenis' zegt

het: alles is symbolisch

vorm voor inhoud


symbool spreekt van het

onuitspreekbare taalloze

vorm wijst naar inhoud


15 12 2020

alles in orde

wat probleemt zit in ons hoofd

wij onze oorzaak


16 12 2020

alles komt voort uit

wat voortbrengt: potentie, die

zich daardoor ontlaadt


17 12 2020

het wezen is wat

het is, niet af te beelden

altijd iets anders


de vrije wil volgt

ziet en weet wat nodig is

hoe onvrij ben ik


19 12 2020

confronteren, of

koesteren, welk antwoord wil

ik, of blijkt voedend


20 12 2020

de vrije wil volgt

ziet en weet wat nodig is

hoe (on)vrij ben ik


pennekras, herken

niets, tot ik een vier zie. het

blijkt gewoon een vier


21 12 2020

zienswijze: het beeld

biedt de verklaring; en de

mogelijke kwetsing



22 12 2020

beeld als voorbeeld

illusie van veiligheid

mijn schijn bedriegt mij


lees wat ik eens schreef

herken mij nu: veel anders

maar ook niet, er blijft


gezakt door de vloer

van gewoon, schokkend wat dan

blijkt: wat normaal lijkt


24 12 2020

de droom wordt waar, en

daar, waar we niet voor kiezen

verrast ontwaar ik


25 12 2020

open houding en

sterke, eigen wilskracht, een

levend dilemma


ik ondergeschikt

mijn meerdere in mijzelf

verlangen fluistert


26 12 2020

het wezen is, heeft

geen vorm, is niet te omschrijven

want dat begrenst, vormt


28 12 2020

alles is symbool

in het streven naar tevreden

het verhaalt wat was


wordt wakker, kom, plot,

ik heb je nodig, vertel

mij hoe het wel is


29 12 2020

soms daalt er een rust

op mij neer. alles voelt goed

ik ben mij vredig


alles is symbool

in het streven naar tevreden

spiegel van wat was


wijzer of kennis

binnen - buiten, kracht of macht

waar de versterking


30 12 2020

ik bevestig mij

verwoord wat ik ervaar, voel

mij voelend, maak mee


door de lucht verschijnt

het licht, er schept zich een nieuw

vandaag, ik maak mee


04 01 2021

de macht van de groep

vangt de gekwetste, waarna

het eigene marcheert


05 01 2021

de mens behoeftig

moet iets met vrij zijn, die

ruimte als opdracht


06 01 2021

de metafoor heerst

taal bezweert: de boodschap wordt

geloofsartikel


07 01 2021

ik kies vertrouwd, maar

soms kiest iets mij, ongewild

blijkt juist bevrijdend


verwachting herkent

zich zelden in wat echt waar

blijkt: dat verrast steeds


08 01 2021

ik weet, maar gevoel

weet zekerder, bindt en stuurt,

ontregelt kennis


12 01 2021

het goede is snel

gewoon. wat dat doorbreekt lijkt

de werkelijkheid


13 01 2021

taal is beeldspraak, het

zegt iets, maar te weinig roept

op en ik vul in


binnen is ruimte

gewoon het eenduidig zijn

daar is stilte sterk


schrijven betekent

muzikaal zijn, de klanken

rijmen elkaar tot zin


wat ik ben is de

vorm, identiteit, verhaal

verontruste stilte


14 01 2021

waarderen is ik

weet hoe dat was, eens. iets heels

vol-ledig zijnd, eens?


15 01 2021

geloof dat omvormt

niet enkel ordent, dat dringt

tot in mijn levenspijn


16 01 2021

elke ochtend mij

weer opladen aan brood, krant

en een goed boek


altijd een beetje

vrijgezel: tussen boeken en

raam maak ik mij mee


behoefte aan een

ervaring: verontrusting

schijnt levenskrachtig


17 01 2021


lock down, ik lees vooruit

naar nog onbekend en hoor

terug, herinner mij


18 01 2021

even alles in

evenwicht, moment van 'er'

zijn, aanwezig, nu


19 01 2021

gewoon is gewoon

op afstand. dichtbij blijkt steeds

alles anders, vreemd


eindigheid, eerst iets

voor later. nu meer een straks

onderga mijzelf


20 01 2021

de geest stelt zich voor

stof heeft zich gevormd, de mens

realiseert het zich


geloof: hervonden

haard voor verloren zoon, beiden

brandend verlangen


21 01 2021

dynamiek spiegelt

zich. film wordt foto. en zie

wat het met mij meemaakt


22 01 2021

wezenlijk meer, dat

mij draagt, zich mij toevertrouwt

mij grond, doet bestaan


het gewone als

gewoon, gevestigd, vesting

woonhuis van daar zijn


23 01 2021

religie, noodzaak

van in een (het, mijn) verhaal

te geloven


26 01 2021

de dag begint met

jou, dus wij, dan boek na brood

alles verbindend


27 01 2021

het gaat om de vraag

die verbindt met waar ik naar

vraag, het antwoord scheidt


veranderend blijk

ik onveranderd; ben, die

ik ben en kan zijn


leven schept zowel

kwaad als het slachtoffer en

beiden zijn beiden


30 01 2021

het is, zoals het is

zie ik de ruimte of beperking

het is, zoals ik ben


het gaat om de vraag

die verbindt met haar kwestie

en een antwoord scheidt


ik schipper op de

golven van mijn tijd. geloof

dat niets anders kan


smaak aard mij in wat

was: ik her- inner mij en

waardeer daardoor zo


01 02 2021

alles aanwezig

wat werkt groeit. vormt een vorm naar

en in de wereld


07 02 2021

ik zie een beeld van

mij en dat ben jij. of de

sneeuw. het spiegelt mij


ik verzet een stoel

en weet dat ik het ga doen

nog voor mijn keuze


10 02 2021

steeds anders willen

draagvlak kantelt. gemis schrijnt

eist genoegdoening


wat ik krijg ontvang

ik niet: het komt niet, van wie

ik het moest krijgen


13 02 2021

van samenraapsel

tot afschraapsel. wat blijft als

draagvlak, anders dan ' ik'


taal kent het helder

contrast, het leven vooral

een vertroebeld zijn


18 02 2021

mijn huid mijn zintuig

bloot aan de wereld tintelt

een mij raakt anders


20 02 2021

mijn gevoel als een

verloren zoon: geef thuis

wat huisvesting vraagt


ik wil wat ik wil

– verlangend zo behoeftig –

spanning, die wegleidt


22 02 2021

‘ben, wat ik ben’, zijn

wat het is, werkelijkheid

onbereikbaar waar


het zijn is, de taal

schept, woorden roepen op, mijn

ervaren maakt mee


24 02 2021

boeddha maakt nog meer

beheersbaar in de zoete

rust van schijnbaar goed


onbenoembaar, het

is alleen mee te maken

is de conclusie


het idee van één

malig, uniek, nooit eerder

wat beeld je je in


25 02 2021

vrede en vertrouwen

ongrijpbaar bestaan. en dan

mij toevertrouwen


28 02 2021

op stelten door het

leven, de top toont afgrond

hoe meer zo minder


01 03 2021

er is iets groter

grootser groots dan ik in mij

eigen en ook niet


02 03 2021

allen hetzelfde

het – zelf – de, waar ons anders

schijnen blijkt als ‘ik


afgewezen voelt

als ontoereikend, herhaald

verloren voelen


03 03 2021

afhankelijk: wat

vinden zij. en ik, daarvan: en

schipper daarna daartussen


realiseer en

zie mij, vraag mij af en her-

ken: ben, die ik was


04 03 2021

schrijven, zoeken naar

een aanvaardbaar verband. zo

mijn thuis vinden


iets ervan vinden

is mijzelf profileren

zie mij nou toch eens!


alles een fase

met een voor en een na, een

deel van veel groter


06 03 2021

meer, groter dan ik

kan beseffen. als onder

deel maak ik dat mee


ik ben mijzelf steeds

minder tot last, dat geldt (nog?)

niet voor mij, maar eens?


10 03 2021

mijn boeken nu ziend

besef wat dat betekent:

steeds slechts schimmig ziend


het kind vraagt aandacht

en zij is verongelijkt

dus spanningswoede


11 03 2021

de zin? liefde, die

verbondenheid, inbeddend

ingebed bestaan


taal puzzelt woorden

tot elkaar tot een zin tot

een aansprekend beeld



16 03 2021

mijn onvermogen

voed mij. ik tast gedreven

naar onbereikbaar


wat geeft vertrouwen

wat doet vertrouwen. en hoe

geef ik vertrouwen


het is is en ik

ben een geharnaste vorm

daarin en omheen


25 03 2021

emoties spreken

hun taal over mijn bestaan

dit, om te helen


een idee is een

zienswijze, opvatting

schijn van bereikbaar


26 03 2021

de referentie

is rust. alsof dat leven

is vertel ik mij


relaties, fases

ik ben, die ik was en ook

hoe ik werd en word


leeftijd, dat weet ik

nog niet. elke dag weer een

ander beleven


28 03 2021

overstelpend steeds

weer de verwachting. schijn van

meer dan mogelijk


01 04 2021

het gaat om de grond

basis, die huisvest. om dat

wat blijvend wegvaart


de oorsprong is iets

als niets. het is. zich scheppend

verwoordend tot vorm


02 04 2021

streven naar wat ik

besef, maar niet ken en nooit

zal kunnen kennen


03 04 2021

ervaar, neem waar, zoek

lees en vervind; ongelijk

blijkt steeds toch verwant


05 04 2021

wat is, is niet niets

maar ook niet iets: vorm en tegen-

vorm heffen elkaar op


altijd hetzelfde

zo dichtbij dat het erg ver

en verdwenen lijkt


grondvertrouwen, vorm

met of zonder god: het doel

heiligt het middel


06 04 2021

zie ik de ruimte

of een beperking. of is

het soms elkaar gelijk


07 04 2021

steeds weer het beeld, dat

vertaald en taal, die verbeeldt

het herschept mij steeds


10 04 2021

op afstand helder

dichtbij het eigen verhaal

dat van zichzelf spreekt


11 04 2021

jij hebt geen houding

jij bent het; bent dat, wat je

doorvoelend meemaakt

 

18 04 2021

weet, wat ik niet ken

ken, wat ik niet weet, in het

besef van dat wat


20 04 2021

gevoel stuurt, wil, eist

ik denk, zie, besef. dat

realiseert mij


hoe meegaand het denken

beamen of ontkennen

gaat in één moeite


01 05 2021

is is iets, is iets

bepaalds, kent grenzen, begrensd

beperkt de ruimte


02 05 2021

ik schep mijn beeld. wat

mij ontglipt. ontmoet zichzelf

via mij, verrast mij


03 05 2021

lees, schrijf en herleef

mij, behoeftig naar draagvlak

strevend. herkenning


kwetsbaar wordt gekwetst

de taal kent mij. ik lees mij

en schrijf dat in beeld


04 05 2021

draagvlak: ergens in

kunnen geloven: het eigen

overlevingscomplot


ik geloof dat ik

geloof zonder geloof; een

ons eigen draagkracht


05 05 2021

eigen bestaansgrond

bepaald: weglopende wegen

vanuit wat gelijk blijkt


zonder verhaal geen

betekenis. feiten? taal

bepaald hun belang


07 05 2021

fascinatie schept

identiteit. ik ga daar

voor, besta daardoor


het begin van het

grote voorbij. ik zoek taal

om dit te aanvaarden


09 05 2021

verlangen naar steeds

nieuws om naar uit te zien, steeds

verlangen naar anders


de tekst verandert

doordat de tijd verstrijkt. wat

druk gaf geeft nu rust


god allang dood. het

idool vervangt. zie de mens

zijn ik, als maatstaf


10 05 2021

succes, dat vervangt.

uniek staat tegenover

verbondenheid heelt


11 05 2021

ren rond, rondrennend

ren ik rond, rond de leegte

ren druk, zo druk, rond


13 05 2021

ik verbind letters

verbind mij met taal. ik, als

vleesgeworden woord


ons gevoel heeft een

haaknaald, het roept om zichzelf

in wat er al was


15 05 2021

wat een helend beeld

voortbestaan, niet eens geheel

weg, maar geheeld zijnd


de godsdienst blijft, maar

bevlogen aards. het heil in

een eigen gelijk


17 05 2021

hoe ik kijk schept wat

ik zie: elk mens een schepsel en

schepper: ik zie mij


vrijheid is moeten

kiezen: onvrij bepaal ik

een schema, wat werkt


18 05 2021

het is hoe het is

maar mijn eigen constructie

vormt mij daar los van


19 05 2021

wil het ritme van

de herhaling samen: een

inbreuk knarst, maar spreekt


koestert en aanvaard

de ander de een en ander

al-één verbonden


20 05 2021

behoefte: intens

aanwezig, doorvoeld wetend

onwetend kennen


21 05 2021

het maakt niet uit wat

je doet, maar om hoe ik dat

doe; wees mij een gids


de vraag heeft kennis

tot haar antwoord: het volgt uit

het hoe van de vraag


22 05 2021

angst voor verlies, dus

ik gedreven precies, kwam

behoeftig nooit los


23 05 2021

aanwezig, nu hier

de ruimte verzorgd. en ga

nu daar, met mij voort


24 05 2021

genot verdrijft angst

voelen doet aanwezig zijn

ben dan, waar ik ben


27 05 2021

het belang is een

gevangenis; onvrijheid

vult al mijn ruimte


29 05 2021

ontvang, maar het (b)lijkt

nooit genoeg: of het antwoord de

vraag steeds moet verrassen


steeds dat tekort, want

innerlijk teleurgesteld

vraagt om wat wel draagt


30 05 2021

vorm schept veiligheid

anders dan inhoud, waarvoor

ik mij moet loslaten


de weg vooruit is

vastpakkend, omgekeerd is

ontvangen wat is


31 05 2021

weer een ochtend

boek, koffie, mijn ritueel

ik schep mijn bestaan


geluid dringt binnen

valt aan, ondergraaft eigen

kwetsbaar evenwicht


verhaal, dat kloppend

verklaard, eerlijk, die rust, maart

wat heilzaam werkt, kwetst


03 06 2021

mooi, één principe

voor alles. de dualiteit voorbij

alles verklaarbaar


alleen ommekeer

brengt bijeen. een veranderde

blik schept perspectief


onwerkelijk blijkt

alles. We leven in taal

die duidt: dat schijnt waar


een deel van wat mij

omgeeft, of storend hier: het

verschil maakt mij mee


willen, verwachten

of aanvaarden, ontvangen

de mens maakt zich mee


04 06 2021

vlies van bewustzijn

afgesplitst zie ik. met vorm en

taal vormt zich dit besef


06 06 2021

be-tekenis: iets

staat voor iets, betekent wat

maakt duidelijk, vertelt


09 06 2021

wat was en nu weer

is brengt mij thuis: de natte

wei voedt mij vandaag


nog dat jongetje

dat toont hoe goed hij wil: zie

en bevestig mij


mens, een ontregelt

dier: weg vanzelfsprekendheid

zelf sprekend zwoegt hij


onder - zoeker, naar

wat vormt wat gevormd is, hoe

dat vormende vormt


13 06 2021

waarheid vormt zich door

hoe ik kijk, dus door wat ik

dan zie, zich hier toont


15 06 2021

wat is, troost zelden

want wat komt moet iets bieden

aanbod tot beter


zijn, aanwezig, er

zijn, naar binnen en buiten

mee - makend Zijn zijn


16 06 2021

taal biedt structuur, het

woord om in te geloven, mij

te bevestigen


17 06 2021

het raakt, steekt, kriebelt

aangedaan voel ik mijzelf

voel ik mijn missen


19 06 2021

er anders uitzien

zo anders zijn. daar naar uitzien

geen inzicht maar uitzicht


20 06 2021

leven kent gaten

zij eisen hun inhoud terug

om te helen



23 06 2021

ik zie de dingen

als mijzelf: ze staan goed als

ik in evenwicht ben


24 06 2021

welk geloof ook, de

menselijkheid redt, mede

menselijkheid heelt


26 06 2021

geschokt, doordat het

niet meer schokt. de push back

van mijn emotie


27 06 2021

de verwekker wordt een

groot kind. het kind verzorgt zijn

afkomst. we zijn rond


pijn, verlangen schept

ruimte tot verbondenheid.

de mens menselijk


28 06 2021

openen biedt de

opening: binnen en buiten

zich herenigend


29 06 2021

motivatie ontmoet

weerstand. weerbarstig blijken

beiden overtuigd


het woord vangt gevoel

het brengt bijeen, wat anders

ongrijpbaar vervloeit


04 07 2021

ze praat zo bekakt

hoe zo?, vorm of inhoud: het

groepsgevoel verkiest


genoteerd, los van

wat daaromheen leefde, leest

wijsheid als kennis


06 07 2021

mijn denkende en

voelende ik delen slechts

deels een wereld


iedere ochtend

uit jouw armen geboren

worden maakt mijn dag


08 07 2021

naaktheid zit niet in

de lichamen, maar in het

ontblote gedrag


09 07 2021

oppervlakkige

logica van zo begrijp

ik het helemaal


10 07 2021

open ruimte, die

mij warm omsluit. een wens voor

mijn verbondenheid


11 07 2021

voel jouw aandacht en

warmte. het sterkt mij. ik bied

jou bij mij houvast


overmeesteren

wat ongrijpbaar blijkt

taal schept het begrip



14 07 2021

verschrijving: wat komt

er na de dood, eh, na het

leven, bedoel ik


niet god, maar het is

het goddelijke, dat heelt

wat vertrouwen geeft


22 07 2021

ik zie, ik zie, wat

jij niet ziet, en dat is, dat

is wat ik geloof


23 07 2021

denken heeft de schijn

van wat werkelijk is waar

te maken. blijkbaar


er zit een leven

tussen eens en nu. herhaal

mij, maar doe anders


24 07 2021

kiezen en daarna

die ander: het spiegelt jouw

mijn beweeggronden


niet de dood doodt, maar

het wegvallen van zin. daar

duikt dat niets al op


25 07 2021

precies die spanning

weldadige irritatie

kwetsbaar punt van zijn


29 07 2021

het verhaal werelds

god in een aardse greep van

behoeftig begrip


30 07 2021

de boom ontkiemt, groeit

wordt fors, ruist resoluut uit

de hoogte klinkt lucht


de herinnering als

verlangen. vorm verandert

intensiteit blijft


wat er steeds is, ken

ik niet, alleen ongewoon

kan ik opmerken


31 07 2021

het niet te vatten

gemis, gat van vroeger. dat

zuigt, streeft mij uit mij