homepage klik hier

   

Gedichten vanaf 01 01 2010

 

waarheid is werkelijkheid
door mijn blik

het gedicht bevraagt
als alle kunst
reiken naar onbekend
niet te kennen terrein
verkent verder dan ik besef

 

 

ik ben bezig
druk gekunsteld
alsof ik niks meer kan
twijfel
en
opeens
schijnbaar zomaar is
het
er

valt me toe

het is als leven
soms een moment van
er zijn

 

 

vlakbij bijna ligt
helemaal niet

 

 

ruimte
leegte
vulling
belangstelling
keuze
inhoud
invulling
inspiratie
vervulling
ruimte
keuze
leegte
angstwekkend
niets

 

 

het verlangde bestaat niet
dan zonder zijn
in de weg zittende
tegendeel

 

 

de wil is alles
(zei charley toorop) en
steeds meer gelijk krijgt zei

vrijheid of niet is daaraan
ondergeschikt
driftmatig zelfbehoevend drijft zei voort
als leven
levend

meanderend binnen de bedding van
voorbewust herinnerend

 

 

wil zichzelf koesteren in
zijn hol, prettig
samenzijnd
met zichzelf en zij
(die volgorde, want andersom werkt niet)

 

 

wil mijzelf koesteren in mijn hol
samen met jou

 

 

genietend ondergedompeld
meegevoerd
aandacht als kleding
alles ondergaand vooropgesteld
ik

ik
wordt mijzelf
steeds duidelijker
ik

mijzelf
zie
ben
ondergaand ik

hoe ik

moet daarmee in verhouding
houding
mijzelf
ik

 

 

vroeger onbereikbaar betekent nu
vastklampen

(vroeger is nu
hetzelfde anders)

 

gestructureerde anarchie
zo wil ik het
voel ik

zo’n beeld

en met woorden orde scheppen

portretteert zichzelf
door mij

 

 

schep de toonzaal van mijn
prestaties met  de rol van
iemand die ik
bewonder

is dat teveel aan ego? nee
gemis
dat zich aankleedt

 

arbeidsproces schakel ik
(soms vergeet ik zelfs hoe mijn fiets schakelt
welke thermosfles voor de koffie is)

het simpelste lijkt soms
ingewikkeld

maar rond mijn bestaan zwevend
ziend en ervarend
associërend het andere zoekend
het anders dan
woorden
beelden
een mens als mens zien

maar een schakel
een arbeidsproces

 

 

de leegte confronteert

horro vacui

ik plamuur het dicht met
waarvan ik geniet

hedonistisch?

 

 

je was hier en ik denk
waar hebben we het over gehad?
over de oppervlakte van het leven:
ideeën, houding, voortbestaan
de jaren die we beleven

niet over onszelf, bijvoorbeeld
mis jij pa en ma?

het was niet oppervlakkig
maar toch wel

onze verhouding uit zich in de
gevormde vorm

naderhand voel ik de gemiste
kans tot meer, maar
zo is
hoe het is
zoals we met ieder, die ons omgeeft
weer anders spreken

het is goed
maar ook niet
het is zoals wij zij
maar ook niet

en dit is
hoe wij geworden zijn

 

 

behoefte aan profilering:
ziet mij!

alles compensatie

 

 

uitdaging voor het ego
spanning om te kunnen zijn

 

gewoontes scheppen zekerheid
ik wil zekerheid
om de gewoontes te doorbreken

 

 

ik reken en tel
hoe lang nog

alsof het een lange vakantie is
met heen en terugreis

 

 steeds de grenzen op moeten rekken tot
ze niet meer weten te stellen

behoeftes ongelimiteerd
overlevingsrun

ontdijkt bestaan
wat natuurlijk gesproken
inherent

 

 

gevormd wij
pro en contra

herken een ijdel fundament
en
alles begint opnieuw met
wat vroeger was
steeds is

hoe te ontsnappen aan mijzelf

 

 

geluk achter een muur

bindingsangst tot mijzelf?
eenzaam met mijzelf

afkeer
ontheemd mij niet eigen maken

 

 

‘god moet gebeuren’
natuurlijk
hoe anders bestaanbaar als het niet
plaatsgrijpt

geloof als vertrouwen
naar buiten treden, durf om te
doorvoelen de blik in de ogen van de ander

onbenoembaar onnoembaar
abstract als
mondriaan en pollock
dat
wat intuïtief inspireert
terug tot de bron
is
enkel ‘zijn’
(iedere vorm
al wat zeker weet
is niet:
voor de paarden zou god
een paard zijn)

enkel ‘zijn’:
de mussen in het veld

 

 

wandeling 1

oosterbeek
tegen de kerk zaten wij
kort in de verhouding zoals wij nu
samen
toen over uiterwaarden keken
nu
jaren later bestaat het in ons verder
of steeds opnieuw
herwinnen aan elkaar

langzaam zie ik om
en geleidelijk leer ik een beetje leven

 

 

wandeling 2

op weg naar wolfeze
duister wordend bos
verdwalen voorkomen door twee begrenzende wegen
duistere eiken kruisten ons pad
al eeuwen aanwezig
silhouet van bestaan

als wij bestaand
duister voor onszelf en elkaar

soms iets verhelderend

 

 

projectie

steeds meer van wat ik gezegd heb
- welgemeend –
herken ik bij mijzelf

wie moeten wij iets aanraden

 

willen als moeten
van mijzelf
die ik niet ben
maar maakte van mijzelf:
i k

 

 

geïnternaliseerd moeten
op hol geslagen willen
glazuurlaag eigenwaarde
en
soms sociaal vaardig
waardoor ik tegengesteld mij
soms eenzaam
verre van alleen

 

alles anders dan vanwege
daardoor minder dan gebruikelijk in de ban van
vanwege
alles in een ander daglicht door

wat een ruimte!

 

 

ik wil weten
ik wil voelen, en dat
tegelijkertijd: ervarend
meemaken hoe het is

meemaken tot mijzelf

 

in het hoofd van anderen:
meegevoerd
naar elders
in mijzelf

veranderde blik
anders omgeven
geraakt tot

waar dan ook bestaat een weg tot
(reisboeken)

 

 

impulsen
om te verdringen? steeds meer
om te ervaren
verrijkend geïnspireerd om
de leegte, die ik niet ben
te verdringen

 

 

leven is aldoor
vertrekken
verder
naar wat vroeger was
en zich verder en meermaals
uitbreidt

 

 

eerder schreef ik: iedere dag zeker eenmaal
mij geïnspireerd te moeten voelen, dat
geeft zin, nu besef ik dat ik 
wil ervaren wat mij een aanbod is

betekent betekenis
(besef ik, bomans lezend over Rome: hij slaagt erin)

 

 

beeld verrassend
het is niet, maar
een beetje wel

ontkaderd weet ik niet
slechts proberen blijft over

verzinken in mijzelf
om ook jou eruit te halen

hoe dichter bij
hoe groter het gemis

 

 

de troost van de schoonheid of
de kracht van weemoed en verlies
zuiver tegenover aangetast
zijn
mijn keuze
wat uit te beelden
en hoe
samen?de mens een ruïneuze paradox
onbestaanbaar zijn die zich eens
harmonie en zuiverheid en zuiverheid inbeeldt

utopische inborst
onbegaanbare projectie

 

 

aan theo
(over die steeds strevende wil)

altijd dat streven, zelfs
om jezelf te worden, wat zich aan jou
aan mij
voordoet als beëindiging van dat streven

maar ondertussen

begint het niet
(en waarschijnlijk eindigt het daar ook)
met de verschrikkelijk moeilijke eenvoud om onszelf
te accepteren, zoals
jij, zoals ik

acceptatie
als beëindiging van ons eindeloos streven, dat
is mijn antwoord, nu
hier

ik doe mijn best
en schiet verontrustend tekort
(en de paradox is daar)

 

 

tomeloos mijzelf verdrijvend

er is een ik in mij
die mij niet mag
met mij geen genoegen neemt
mij opdringend stuwt

ik schiet mijzelf voorbij
mij blijft geen ik bespaard

 

 

 

het patroon valt in stukken
structuur ontbreekt
tasten naar wat zinvol lijkt blijft slechts
sigaar en wijn over
met een veelheid van herinneringen en hoop

 

 

zou willen bezweren met woorden, maar
wat zijn woorden voor wat leeft?

 

 

besef van eindigheid maakt kaler maar
belangrijker wat overblijft

 

allen
alles
in zich

een persoonlijk mengsel

buiten haalt boven

zo schrok ik eens van mijzelf
en hij schaamde zich

om zijn ik?

 

 

de ander in de spiegeling van mijzelf

herkend

liefhebben geldt al wat leeft

 

 

verveling of gedreven
gevolg: ik leef in een stroomverwisseling

om niet
.  .  .  .  .

voortgestuwd bestrijdend
geïnteresseerd

en angstig om niets
ben de overdrive van wat ik ben

 

 

aanwezig

drie dagen scheveningen
twee middagen strand
‘slechts’
kijken, wat drinken, eten

je moet het maar kunnen: wij
voor een ander:
je moet het maar kunnen laten

 

 

werkelijkheid
die ik me nooit voor had kunnen stellen
maar ik wel schep
samen met jou

gezin armer
verbondenheid rijker

 

 

ik dank jou en mij voor de avond van
gisteravond
als wij beiden mij in staat stellen te genieten is dat
een weg tot mijzelf

rust

en uiteraard hoop ik voor jou hetzelfde
net als voor ieder ander

 

 

agnietenstraat
hij liep[ voorbij
(ik ging naar huis)
redenerend, argumenterend

zonder geluid armen en handen bewegend
zijn onuitgesproken woorden kracht bijzettend

zuchtig naar zijn gelijk
dat wil zeggen
zijn recht

zo herkenbaar
zo ver weg
(gelukkig)

 

 

rome (tijd)

klassieken
tweeduizend jaar oud
goethe
eind achttiende eeuw naar Italië reizend
over vroeger
zijn beleving van wat was lezend
een vertaling uit twee en zestig:
ook oud
aafjes, bomans
jarenveertig tot zestig:
eveneens oude boekjes
joachim fest
eind jaren tachtig
nog vrij recent

en van wittel, piranesi
michelangelo beernini en grand tour
forum
etrusken

het begrip ‘oud’ botst in zichzelf
in mij
en met zijn tijd
het kent diverse grootheden

 

 

portret

byron over zijn portret:
ik had mij triester gedacht

wie weet wat ik ben
wat ik vooronderstel

 

 

wat o zo mooi is maakt tevens triest

schoonheid als oproepen van een
onvervuld verlangen
verstopt verlies
(is daarom melancholie mooier
indringender
dan een muzikaal feest?)

regers bewerking van een koraalvoorspel van bach
ontroering
heimwee en afkeer

 

 

bestaan is herinneren
bevestiging in herhaling
vrees, genot en afkeer

ik ben in wat ik was
de wil bepaald door voorheen

en vrij is een vormloos vacuüm

 

 

zie ik mijzelf, of
meet ik hem af

(waaraan?)

 

 

de goede sfeer
ik:
buiten moet binnen ontmoeten om
mee te kunnen maken
anders blijft buiten buiten
en binnen ook afgezonderd

emotionele apartheid

 

 

een korte biografie (alles alsof)

moeite met concentratie
altijd alsof ik meer in mij lees
wat wordt mij aangedaan
en waarom en hoe
on-
terecht?

egocentrisch, maar het andere voedt mij toch

alsof
ik in alles wat ik doe
of nalaat
welbevinden zoek

zo ja: alles alsof,
zo nee:
ook

 

 

tijd:
geplande wil en
dat niet:
slechts het laatste stemt tevreden:
vrijwillig volgend
verstaan van mijzelf
zien
zonder te kijken
aanwezig en omringd

 

 

lang weekend elders
rondlopend nieuw en vertrouwd
samen

niet thuis thuis
aanwezig zijn

thuis niet plaatsgebonden
kan overal en nergens

 

28 mei 2010

voor het eerst past de sigaar bij waar ik daarmee
soms werd uitgemaakt
nu rook ik mijn sigaar inderdaad
zo

 

 

alsof ik
opnieuw
een kind heb gekregen
wat niet van mij is

 

inmiddels zonder ouders
zelf meer dan dat geworden
of: hetzelfde als zij uiteindelijk waren
mijn zoon geworden
wat ik door hem werd

levend zijn
eindig en zeker niet

 

 

poets mijn tanden
voel een zenuw:
afbraak!

geen groei zonder verval
tegenstellingen kunnen niet zonder elkaar
kwaad is ook goed
anders blijkt goed niet naar
hoe het zich voordoet

alle zijn is worden, alle worden
is
is zijn

 

ik voel
mijn
leegte
dagelijkse noodzaak tot inspiratie
revitalisering om te
- kunnen –
zijn

 

 

vroeger stemde mijn vader cda
en ik tegengesteld daarmee, net als
mijn zoon nu
(cda)
alleen zonder ruzie

 

 

serre

als ik door het dak kijk is het
alsof ik in een vliegtuig zit
alleen andersom

 

 

contrasten

in menige opgeworpen tegenstelling
een gemeenschappelijke noemer aanwezig
(of voor beiden wat willen zeggen)
combineren tot één geheel van
al en alles
als

wat is de zin van de keuze ten behoeve van
mijn mening?

 

 

ik lees gedichten
mijn buurvrouw voert een langdurig telefoongesprek
we doen allemaal anders
hetzelfde

 

 

vanavond geen zwart raam:
ik heb het licht in de tuin aangedaan
kijk naar buiten

 

 

nieuwe, verse, jonge en krasloos glanzende
onbevangen.
het ingesleten ervarene, bekrast tijd tonend
met een wazige gloed.
daartussen
tussen schroom en vrees
verlangen en angst

tussen chroom en roest rust het bestaan

 

 

pijnlijk dat je dagen steeds hetzelfde zijn
nog pijnlijker als ik je vraag
uit te spreken hoe je dag was

en als ik vandaag thuiskom branden er allemaal kaarsjes
wat fijn thuiskomen is

 

 

zin geeft
met dat wat mij eigen is
een ander te verrijken
en omgekeerd inspireert mij

 

 

ik ben
wat ik doe

authenticiteit?
een roofdier

hoe dat een sociaal dier?

binnen en buiten als
levend in een overgangsgebied
zoals mijn poes, die stil staat
half door het kattenluikje heen:
binnen en buiten aanwezig
geen van beiden geheel

mens zijn is een overgangsgebied beheren

 

 

grenzen

op het verkeerde moment beperk ik me
op het verkeerde moment geef ik me over aan
op het goede moment realiseer ik het me
maar dat is op een ander ogenblik

 

 

woorden zijn bezwerend als een godsdienst
taal vormt het (geestes)perspectief
vormeloze intentie
vormt het beeld achter de zintuigen

 

 

overwledigend mijzelf
tomeloze onrust
grenzeloos graaiend naar betekenis, verslaafd
aan een roes die
mijzelf doet vergeten
wentelend in vervoerende schoonheid
en
ben blij met dat
waarvan ik geniet
mij verrijkt
optilt, gemis verdringt

ik ben mijn mispunt

 

 

sneeuw in het lampjeslicht
brengt het buiten binnen en zit ik tussen vorst
en vlammend kachelvuur
voel mijzelf nabij als  intermediair tussen alles

 

 



 

 

 

zijn

vroeger was het:
worden wie ik ben, nu is het worden
zijn geworden

wie je bent is
wat je geworden bent, is
- deels –
veranderlijk door de omstandigheden en
niet vanwege de bodem

zijn is doen, is
meemaken
mijzelf ondervinden
en hoe anderen dat ervaren

het is
het antwoord op wat zich voordoet

(en berekening vervreemdt)

 

 

verslavende koopkracht
graailust tot ervaren
voorstelling van hoe dit nieuwe zou kunnen zijn

 

 

zij stond voor de kerk al te
inhaleren: voorhof
voor wat komen ging

 

 

verveling
slechts aandacht bestrijdt dat geeft
inhoud aan wat verschijnt geeft
betekenis aan inhoud
betekent voelen
voelen dat ik leef!

 

herinnering herschept tot vertrouwde aanblik
als gehanteerde  taal
ook
gepantserd tegen anders

soms breekt er iets
soms knarst alles
soms…

soms

 

 

rijkdom is een kwestie van aandacht
innerlijk reservoir
al het andere geeft de schijn van
als dan, is uiterlijk
werkt niet
valt tegen
went

wat niet went zijn ogen
erin zien en
gezien worden

 

 

prikkels compenseren mijn gemis
vullen wat anders als onaanvaardbaar
leeg voelt

ik ben een hartstochtelijk geboeide tanker

 

 

mijzelf zijn? als dat al kan
de mens een sociaal dier
misschien kan een autist dat
en
kan ik niet mijzelf zijn?
en hoe dan?
en wanneer voel ik dat ik ‘mijzelf ben’?
een uitdrukking van
prettige
tevredenstellende zelfbeheersing?

 

zijn is het bestaan voelen
ik ben is mijn antwoord op wat zich aandient
ik ervaar

 

geen mens is vrij
intuïtie draagt op

 

 

hoe meer mijn weten zich
in mijn geweten nestelt des te meer
mijn intuïtie zich
in een vergrotend verband kan
openbaren

gecompliceerde kennis tot onvoorziene
eenvoud van besef

verrijkt zie ik toe
verrast om hoe het
kan zijn

 

jij hebt het over verschillen
ik zie de overeenkomst
alles eender
in en uit principe
alleen de oppervlakte varieert

 

 

alles in mij
in de mens
alles aanwezig
anders is wat er naar buiten komt
en hoe

 

 

de zin is
er ons verhaal van kunnen maken
‘in den beginne was het woord’
en tenslotte dus ook

slechts het gedachte
verband geeft zin

 

 

een levenlang compenseren van heel vroeger
want corrigeren lukt nauwelijks

 

 

ik zie een foto van de bergen en
denk: eindeloos gaat het verder
op lesbos keken wij de andere kant op over de zee:
de einder

 

 

geraakt zijn doet het weerbarstig
ego smelten
tot menselijkheid

 

 

is alles niet meer
(en niet minder) dan
een verhaal? is
wat wij ervan maken?

de blik bepaald tot aanvaardbaar logische
opeenvolging

kernwoord:
waarschijnlijk

 

 

wil:
wat ik willend wil of
wat ik voel, dat ik wil
of daartussen:
fietsen in mul zand
de richting bepaald
de weg vormt zichzelf

bochten die ik meemaak
en ook niet

 

 

 eerst de schuld inlossen pas daarna mag ik ervan
genieten
anders is ook dat genot
schuldig

hoe absurd de emotionele logica
en logisch tegelijkertijd

dat niet is
wat niet begrepen wordt
doorzien
niet de schijn van een
aannemelijk verhaal

en overigens
zonder verhaal geen genot
niets zonder grondslag

 

 

een aantal nachten daar verblijvend
de herhaling ervan ondergaan
meer dan langskomen
een avond en een ochtend is als even daar woonachtig zijn
lantaarns gaan aan en nu weer uit

mijzelf en jou
terugvindend op die ene plaats
na de nacht

 

wie
wat doet:
‘dat ik me door u gekalmeerd heb’
‘ dat ik door u gekalmeerd ben’

 

 

houding bepaald de verhouding
verhouding de houding

beweging van mijn relatie

 

 

iets graag willen
en als het er eenmaal geweest is:
voorbij

soms is dat anders

 

 

handelen
compenseren van gemis

 vulling in de hoop van vervulling

ik bevestig mijzelf
wat wil zeggen
ik hoop dat door gedreven doen te doen

geboeid door die leegte
gat in mijn bestaan

 

 

 
      homepage klik hier