homepage klik hier

 

Signaleringen vanaf december 2008, met

een omgekeerde chronologie:

de oudste onder

 

 

 

 

 

 

geluk is schoonheid

waardoor het hele strevend leven minderwaardig

onder de glans van dat moment

 

pijnlijk fijn

 

 

 

 

 

leven is herinneren

genoegens

en wat daaraan tegengesteld

is ook

 

nieuw geheugen vormen

 

iedere dag ervaar ik dat door ons

 

 

 

 

anders

 

mijn onaangepastheid

is redelijk aangepast

 

ik houd stand samen met, is anders dan

afgezonderd van

wat ik ook vele jaren gekend heb

 

 

bewust zijn

 

voor ik het zelf weet

ziet hij al dat ik op ga staan en

staat naast me en de bank

 

ik lees, kik tv en denk even later

laat ik eens opstaan

 

 

 

 

 

hoe gaat het ermee?

 

in het even niets

openbaart ik zich

 

hoe door de tijd verworden

optelsom

gestold verleden:

 

het antwoord op

‘hoe gaat het ermee?’

 

maar dat zeggen we

onnatuurlijk

niet

 

 

 

 

 

 

 

geschiedenis

 

de ondertiteling van het nu

wat zegt

hoe te kijken

 

alles herleefd

hetzelfde steeds anders

 

 

 

 

 

vervulling

 

genieten is

een gemis voelen

wat even afwezig is

 

 

 

 

 

woorden geven

is betekenis voelen

zin geven aan het ervaren

 

 

angst ergens in te geloven

alles gaat voorbij

jouw liefde bekrachtigt mij

 

 

angst ergens in te geloven

alles verloor ik

jouw liefde sterkt mij

 

 

alles heb ik

en niets

en jou

 

 

bodemloos

voel ik een bodem

 

 

verstand

is een misverstand

 

 

ik roep

(en riep) steeds spanning op omdat ik

me in ontspanning verlies

 

nergens mijzelf

 

 

zeker

onzeker van mijzelf

weet ik

uiteindelijk

 

ik herlees dit

en glimlach

zie mijzelf in talloze herinneringen

 

 

 

 

 

inter – esse (tussen – zijn)

 

reikt naar zoveel

waar mijn ik tussen staat

wil weten begrijpen

doorzien!

 

ik wil!

 

grenzen zijn mij vreemd

tijd schaars

 

ben verontrust

tevreden

 

 

 

 

iedere dag

 

aan iedere dag wil ik wel wat woorden wijden

’s avonds

moment met sigaar en wijn

 

willen zeggen

maar niet weten wat

 

voel mij uitgesproken

zonder woord tekort

voel mij

voel

mij

ik

 

jou bij mij

(al zit je een week in londen)

tevreden

vrede

 

bevredigd in ons samen voelen

 

 

wezen

 

liefde?

mens in wezen

eenzaam

 

maar wederzijdse ankerplaats

gronding van bestaan

samenlevende meerwaarde van

beleving

draagvlak

 

veel woorden maar meer dan dat

de eenvoud van het gebaar

meerzeggend jou hoofd op mijn schouder

mijn arm

 

taal taalt naar allesmaar

o zo eenzaam en beperkt

in zijn wezen

 

 

 

 

 

wil

 

ik schrijf wat ik zou willen lezen

en lees

om meer te ontdekken dan

ik

voor mogelijk hield

maak het beeld

wat ik zou willen zien

en bezoek een tentoonstelling om

mijn

grenzen

te overschrijden

 

 

geen greep

 

omdat ik geen greep op mijn leven voel

wil ik alles regelen

 

anders voorkomend

dan ik ben

 

 

 

 

soms greep

 

geen greep op mijn leven maar

wel op de werkelijkheid

soms

uiterst onzeker kwetsbaar

dan weer zelfverzekerd

 

 

meemaken

 

hun wereld zo anders dan de mijne

toch hetzelfde werk

 

 

 

 

zien

 

op alle slakjes sprankelend zout

scherpzinnig sensitief opmerkend

niet kijkend maar ziend en wij

met hem mee kijkend als bij friedrich

(net gezien in de hermitage)

 

hoor de muziek van zijn woorden in zijn stem

hoorspel als afkijktheater

 

het gewone uitzonderlijk

en het uitzonderlijke?

 

 

 

iets moderns is

anders dan, is

onplaatsbaar

buiten de orde, lijkt willekeurig totdat

een ander werk, dat

het niet heeft

 

dan is blijkt het toch wat meer

 

 

 

 

 

jouw warmte troost

welving in ons bestaan onder mijn

tasten

ronding in mijn beleven

dat rusteloos verder wil

 

 

 

eerste avond

 

ik mis je nu al, letterlijk

en figuurlijk om me heen te

voelen

emotionele ankerplaats

stabilisator in mijn bestaan

(zoals ik in de jouwe,

soms) wij

samen

zijn (=

coëxistentie van leven)

 

als bij de naderende bus

en al onze jaren

die al geschiedenis vormen

 

 

 

 

 

geleden (woorden)

 

ik lees ‘honderd jaar geleden’en associeer

geleden? voltooide tijd van

… lijden? zou het

nee toch

 

verwondering en afvragen

ook door k schippers, hem horen, lezend

afvragen…

af

vragen

 

dat af

luisteren  was even geleden

maar in stilte werkt het door

 

 

 

 

zien

 

het verschil tussen vooroordeel en empathie

niet slechts de kwaliteit van het denken

voelen te weten hoe het zit?

 

de menselijkheid van het vooroordeel?

 

 

 

leegte

 

altijd

tijd

 

een leegte waarin

ik

waarin leegte

waar ik

 

altijd

waarin ik mijzelf

 

patronen

 

 

 

 

uitgetild worden

 

eerder had ik het over

iedere dag even geďnspireerd willen voelen

vandaag las ik ‘even boven jezelf uitgetild worden

en toch mijzelf blijven’

zo dus

 

 

 

daar wel

 

je creëert je patronen

waarin de dingen op hun plaats zijn net als bij je sudoku

 

‘wat men eens doorleeft heeft, nestelt zich in ons bloed

voorgoed’  (P H Dubois)

 

 

 

 

 

inspiratie

 

geestkracht vanuit een kortsluiting van

buiten met binnen, een

spanning en ontspanning

waarin ik mij klein

en heel groot voel

(als bij een orgelfuga van bach: van

vingers solo naar met handen en voeten het hele orgel)

 

 

 

stenen beeld

 

de mens schept zich beelden en

als zij zichzelf lijken te bevestigen denkt hij

dat hij gelijk heeft

wat hij niet denkt maar

slechts uit zichzelf

voelt

 

 

 

 

niets (of iets)

 

niets treffender dan

de intimiteit van een gedicht

 

getroffen wordt het even stil

hoor ik alles

en niets

 

 

 

‘zichzelf’

 

alsof er een dominante orde in ons woont, die

feilloos uitmaakt

welke houding

(gezichtspunt, beoordeling) het

bestaande zelfbeeld bevestigd

 

zodat het zichzelf

blijvend

weer niet teleurstelt

(maar mij wel)

 

 

 

 

leer mij mij kennen

 

 

leer mij mij kennen

 

vreemde gedichten lezend: een nieuwe

onnavoelbare werkelijkheid

net als de combinatie van een organist

het bavo-orgel en een grafische partituur

of met één hand opbouwend tot het hele orgel niet hard genoeg zich

over me uit kon storten in een fuga van bach

teylersmuseum (of fietsend naar leiden) in een

zucht naar weten

(of wetenschap)

fietsend op zondagmiddag en

andere fietsers ziend: medemensenlijke wezens

woorden vanuit hun oorsprong analyserend op hun betekenis

in een dubbel a-viertje de oorsprong

en gang van rond 1900 uiteenzettend

 

dat was ik

en ben ik

 

 

 

 

 

 

redelijke tekst

 

illusies houden het leven

levend

voeden het gemis met hoop

verlangen met perspectief

geven leegte betekenis

 

ik besef

maar ren redeloos rond

zonder besef

 

 

 

 

 

dubbelheid

 

ben ik

dat, wat ik doe in de gedrevenheid van

wat mijn gevoel mij ingeeft

of wat ik doe

omdat ik vind dat ik dat doen moet

 

ik zag vanavond de moraalridder mijn tv scherm vervuilen

gelukkig een persiflage

en wel hierom: van der laak

 

 

 

 

 

liefde

 

verliefdheid valt

op het verschil, liefde is

 

elkaar wederzijds bekennen

(h) erkennen

verbindt: een wederzijds

elkaar zichzelf beleven

 

 

  homepage klik hier