homepage klik hier

 

 

Signaleringen,

gedachten,

gedichten vanaf september 2008, in

een omgekeerde chronologie.

 

 

 

kontrolerend

 

mijzelf kontrolerend

om chaos te ontlopen

- wie sprak er over vrijheid? –

‘gedreven, geboeid’

metsel mij in een structuur

die plaats geeft

plan

plichtmatig

en overleef daarin

denk ik

 

(hoe helder mijn mondriaan

hoe gedreven mijn cobra)

 

 

 

 

 

je aanwezigheid

 

draagvlak

wat alles lichter kleurt

licht

dat ruimte toont

strijken langs de muur

structuur toont

 

alles zo anders

omdat jij

            er

bent

 

 

 

 

 

woorden

 

wat waar is heeft geen woorden

kent geen taal anders

dan ervaren

laat zich niet (re)

construeren

voorstellen dan wel

suggereren via iets anders

 

het laat zich niet raken

dat doet het enkel

mij

en doet en deed en laat zich her-

inneren

 

slechts stilte toont

(maar die ken ik zo weinig)

 

weggedreven in een branding

waar ik in opgroeide blijft geschiedenis

het nu

bepalend

wat mij stuit

 

en vul en vul en

vul

 

bodemloos gedreven als ik geworden ben

 

 

 

 

 

slapeloos

 

gevoel bezorgt mij slapeloze nachten

ontregelt weet ik

mijzelf geen blijf

 

illusieloos weet het bestaan

geen raad

 

 

 

 

brugfunctie

 

me iets willen voelen

gevoel iets te zijn

 

het is het innerlijk bevinden

anders dan de wisselwerking buiten:

die tegenstelling een kloof

anders dan overbrugt:

 

éénwording is een brugfunctie creëren

 

 

 

 

 

woorden 1

 

wat waar is heeft geen woorden

kent geen taal

is die constructie voorbij

voorstelling

suggestie:

 

poging tot even aanraken

wat soms

                        - een moment -

tevreden stelt

 

herinnering aan hoe het voelde

was

zich voordeed

 

slechts stilte toont

                        (maar kan ik niet uiten)

 

 

 

 

woorden 2

 

 

zonder idee kan ik niks zeggen alles

is in essentie gebaseerd

op een vooroordeel

 

 

 

 

woorden 3

 

het woord is vleesgeworden

(of andersom?)

misschien is dit wel de

meest elementaire taalfilosofie

 

woorden doen dingen zo zien

 

 

 

 

 

 

 

 

gevoel

 

gevoel

overrompelt

 

overrompeld

(gek woord eigenlijk)

 

 

 

 

 

tweezijdig

 

leven

en een schaduwleven

 

veel ziend en belevend mijzelf

subsidiërend in mijn deeltijd

‘werken’ ten behoeve van wat werkelijk

waarde heeft

 

en te kunnen uiten

waarde toekennen aan wat belang heeft

dan ben ik vrij

 

schep een beeld van mijzelf

(sprekend is het vaak zo anders)

 

 

 

 

ik houd van ons

 

jij slaapt

ik lees

            (over het geschreven zelfportret)

wij waren onderweg

beleefden elkaar

zagen de veelkleurige vitaliteit van cobra:

het bevrijdende leven

            (zoals ik al in mijn jeugd

            stedelijk museum amsterdam

            ervoer)

 

buiten is het rustig

ondanks de nogal brede wegen. lantaarnpalen

licht in hogere en lagere flats

verder donker

 

in het hotelraam spiegelt het licht van de kamer

 

jij slaapt

ik straks ook

            (een tram hoor ik in het voorbijgaan)

 

ik houd van ons

 

 

 

 

wie(stappen[d])

 

wie moet ik dankbaar zijn

jou

het lot toeval, het

vanzelfsprekende, mijzelf? waarschijnlijk

geen van alle: enkel

blij zijn maar

die optie ik nooit geleerd

(en ben meteen bang dat ik dan

daarmee

mijzelf zo in de luren leg), dus

link ik naar naar dankbaar zijn

en leg het zo buiten mij

 

gevoel als multiple choice, terwijl

het goede antwoord alleen geweten en

het niet juiste gevoeld wordt

 

de mens zo dubbel

‘zinnig’

 

 

 

 

geschiedenis (stappen[d])

 

schiedam naar rotterdam

lopend

onbekend terrein

ongekend

wij maken een stukje van ons land eigen

lezen hoe het geworden is zoals het ontstond

schiedam rotterdam

delftshaven bordjes aan de muren

 

hoe was het

hoe werd het

hoe is het

 

een ervaring verrijkt in onze

geschiedenis

daar

            (een stadje ontstond

            werd onderdeel van grootstedelijk)

dat

wij

belevend want

ons stukje mee makend door onze

stappen

 

            (de muur van het pizzarestaurant toont oranje: wanneer hebben jullie dat

                die gaudiaanse jaren 60 kleur gegeven en hoe was het daarvoor [lichtblauw])


 

 

 

 

 

 

herinnering

 

het raam is het venster van ons

samenzijn

zie mistig scheveningen dorp

de achterkant van straten

rechtsonder hoor ik spelende kinderen

 

raam als een tableau vivant waar wij ons

achter bevinden door er twee dagen te verblijven

 

wat als wonen voelt

even

op een plek die bekend was

zo even anders wordt

 

en blijft door onze ervaring

in herinnering

 

 

 

 

schaamteloos (timmerman)

 

alsof hij zich kwetsbaar makend

blootgeeft

            - als je het anders wil, dan zeg je het maar,

            mij maakt het niet uit

            alsof

hij open en

vrij

in zijn geprofileerde kwetsbaarheid maakt hij zich

met een enorme terugwerkende kracht

 

onkwetsbaar

overal boven staand

 

kwetsbaarheid uitstralen om er

hautain onkwetsbaar boven te staan

 

en je bedenkt je wel twee keer

voor je iets zegt

je mocht hem een iets aandoen

 

als een giacometti

maar dan van massief

onbuigbaar staaldraad

 

(wat is sociaal toch onbewust onderhandelen

op het scherpst van de snede)

 

 

 

 

 

 

 

 

eugene brands (in 50 minuten en één bladzij)

 

een leven voltrekt zich in vijftig minuten

 

vrouw dochter galeriehoudster

 

alles geweest maar nog aanwezig

schrijf ik

alles geweest maar

is nog aanwezig was zijn motto:

panta rhei

het mysterie zijn drijfveer

de kosmos zijn inspiratie

            - zichtbaar in een emaillen deksel

 

ik herinner

het herinnert mij

zijn nalatenschap leeft in mij voort

 

 

 

 

‘mezelf’

 

zogenoemd

jezelf zijn

is dat naar binnen

of door buiten bepaald (wie bepaald eigenlijk

wat, dan wel wie je bent. waar

ligt die kennis

waar -

neming) is het wat anderen zeggen

dat ik voor hun ben?

zegt ook iets

 

 

is het hoe ik mij voel

vol van onzekerheden en soms uiterst sterk

ook angst, behoeftes

 

is het hoe ik ben samen met een vriend

op mijn werk

met jou

met alle verschillen en soms zelfs tegenstellingen die

daartussen zitten

 

dus veelvormig? reagerend

op wat binnenkomt

of wat mijn ik wil uiten

wat ik zelf in die situatie voel

 

of is het wat ik wil zijn:

een relaxed ideaalbeeld:

‘ik ben een god in het diepst van mijn ik’

 

 

 

 

 

 

Benadering

 

radicaal redeneren is

vanuit de radix: wortel

of, zoals gaudi zei: het vanuit de origine

bron, zijn oorsprong benaderen

 

nagenoeg alles blijkt dan anders dan gedacht

aangenomen

ook met nieuwwe mogelijkheden

of barrières

 

naakte werkelijkheid

soms onmenselijk als

de waarheid van de

(soms als goddelijk aangenomen)

geometrie ten opzichte van de

natuurlijke vorm: ontworteld

 

van alles wat vertrouwenwekkend was

groepsvormend

blindelings voor waar aangezien

 

en uiteindelijk niet eens waarschijnlijk blijkt

 

 

 

 

geluk is

 

jij komt beneden en

zegt: wat ruikt het hier lekker

en wat een mooie muziek! (schutz)

 

de zon schijnt als een spot door het huis!

 

 

 

 

 

woorden

 

in mijn zin

zoek ik zin

 

 

 

 

 

mens zijn

is leven in een ruimte

die zijn vanzelfsprekendheid heeft verloren

 

 

 

 

 

een samenlevingscontract in utrecht oost

jaren geleefd, kinderen gekregen

alsof mijn ik

mijn oude leven oud in

bekrachtiging van het nieuwe

 

door wat gebeurt realiseer ik me

wat gebeurt is

 

alles wat is

is tijd

 

 

 

‘wij’

 

ik kwam waar ik vroeger veel fietste

onderweg in mijzelf

 

nu op een ov-huurfiets

opnieuw

 

vroeger aanwezig in

anders nu:

bijna een decennium bouwen wij

‘wij’

 

 

geluk is

je komt beneden en zegt:

‘wat ruikt het hier lekker en

wat een mooie muziek!

 

de zon schijnt als een spot door het huis

 

 

 

 

mondriaan

 

een motor zie ik in zijn zichtbare

onderdelen, in tegenstekking tot

de kracht die zich ontwikkelt: die zie ik slechts

in de verplaatsing van het geheel

 

dat is wezenlijk:

de losgemaakte kracht

 

het wezen van de motor

 

dat is mondriaan

 

 

 

 

 

identiteit

 

misschien is dat

wat jan blokker zei

     inleidend in

     nederland in twaalf moorden

namelijk er is niets beweeglijker dan identiteit

wel juist kenmerkend voor onze nederlandse volksaard

want

als je tot een groep

beweging of tot iets wat vastligt gaat behoren….

 

met andere woorden

kenmerkt onze identiteit zich niet door

het niet gebonden willen zijn aan een hoedanigheid

de schijn van ongebonden op te houden

 

 

 

 

ik ben of

zijn

 

ik ben

omdat de wereld is

ik ben

omdat ik in de wereld ben

zijn blijkt slechts wezenlijk

als het samenzijn betekent

 

 

vanzelfsprekend ligt de enige zingeving

dus mijn werkgebied

buiten mij

want wat is de zin

van mijn vergankelijk ik?

 

 

het ik onveranderlijk

omstandigheden te kiezen: zo

besta ik

mee – makend

naar buiten en daardoor

naar binnen

 

 

gek

je wilt je individualiteit beleven

en aan normen voldoen: bestaansspagaat van een

siamese tweeling

 

en onkunde is niet lastig vanwege

mijn fantastische vindingrijkheid

als een geloof invullend

wat open dreigt te blijven

(en dat is mystiek, want

mysterieus!)

 

                                   geschreven nav artikel over Coen Simon, Trouw 9 08

 

ik: ismes

 

uit amerika afkomstig individualisme met

in ons geënt calvinisme gecombineerd met de zich

vanaf midden voor vorige eeuw ontwikkelend esoterisme

veertig jaar geleden tot new age benoemd

waarbij een dosis maakbaarheidgedachten en dan:

conclusie:

wij moeten aan onszelf werken!

 

ons zelf

is dat niet een optelsom van alles wat de mens in zich heeft?

is

alle menselijkheid

            en on- menselijkheid?

jezelf zijn is alles

dus niets

 

enkel de schifting tot identiteit doet leven

de aard, die mij eigen is

 

werken aan mezelf?, ik kan mee

maken wat ik ervaar, een beetje

mijn werkelijkheidscheppen in het

stukje vrijheid, dat ik heb

 

 

 

 

 

vrij(-)blijvend (woorden)

 

vooral geen principes!

charley toorop

nihilistisch, inhoudsloos, denk ik

 

vooral geen principes!

charley toorop

waarna ik lees dat ze haar innerlijk streven tot

uitdrukken nergens door wil laten belemmeren

en ik denk:

dat is de enige weg

 

woorden zeggen op zichzelf zo weinig

en doen zo veel

 

 

 

 

 

zien is herinneren

 

de herinnering schept het heden

door het gevoel dat vergelijking met

vergelijkbaar eerder oproept

zoals iemand sympathiek lijkt

vanwege de associatie met een aardige ander

of omgekeerd

 

zien is herinneren

 

 

 

 

hoezo vrijheid

 

de mens is niet

wat hij denkt te zijn

 

ik kan doen wat mijn ik mij ingeeft

gedreven onvrij

 

ik kan naar mijn intuïtie luisteren

volgen wat hij vertelt

 

zouden ze elkaar ooit een hand kunnen geven

tot vrij zijn?

 

 

 

verlangen

 

een wonderlijke ingrediënt tot menszijn

blijikbaar noodzakelijk en lastig, want

alleen wat nu is

 

als dat is

al wat is

 

zonder meer

 

verlangen schept een onrust

en een draagvlak

 

soms transformeert

 

 

 

 

schrijven

 

schrijven ie herscheppen

 

zoals

het overrompelende een draagbare vorm geven

 

(draagbaar

woord met een figuurlijke maar

ook letterlijke betekenis)

 

maak mee

ik

en construeer

 

 

 

barcelona september 2008

 

vandaag

 

vandaag lijkt naamloos

elke verwijzing naar bekend afwezig

alles anders dus ongrijpbaar

 

aan zij die hun coördinatie verliezen

is de vraag naar dag en datum de ijkvraag

 

vandaag ben ik ongeijkt

 

alle planning afwezig gaan de uren hun gang

 

ik in een oud centrum

kronkelig ondoorzichtig anders dan die geplande stadsuitleg:

barcelona via google earth

zoek mijn ramblas

 

(en geniet van de taal van

shakespeare’s romeo en julia de avond voor vertrek)

 

 

 

 

hoogkoor ( de kathedraal van barcelona)

 

ik kijk de kerk naar boven

 

7 mm digitaal, 14 analoog

 

als levermos

ik onder zo’n vlezig pluimparapluutje

zo zie ik het dak in mijn venster

 

ik verteken de kerk tot een levend

primitief plantje instaat tot jaren

schijndood bestaan tot

nieuw vocht verkwikt

 

en wat dat in geval van kerk zou moeten zijn

slechts lege handen van niet weten

geven het raadsel een kans

het mysterie wat is

inderdaad

daarom is het museum de moderne kerk

alleen kunst schijnt dat nog tot beleven te kunnen wekken

 

‘hij kwam anders naar buiten

dan hij naar binnen was gegaan’

 

ik zag een plant die schijndood lang kan overleven

ik blijf onder de indruk van het perspectief van zulk een ruimte

 

het gaat alleen over overleven

als het niet over leven gaat

 

nb ‘mulder wil iets groots ervaren’ wat is

dat ook mijn dag zin geeft

het leven weer even

verwachtingsvol kleurt

 

even uitgetild worden

 

‘mulder zuchtte en verlangde naar vleugels maar

hij had loden armen en

zijn schouders hingen’

‘uitgeput was ie en toch vroeg de dag om daden’

 

ik kom anders thuis

dan ik weg ben gegaan

 

 

cursief: citaten uit Van Dis De wandelaar

 

 

 

 

 

avenue parallel barcelona

 

in de kleine badkamer

het warme water

stemmen uit andere oorden van dit gebouw

alle tijd

lees

 

(jij slaapt)

 

en ik herinner

wat wil zeggen voel terug

op kamers (bijvoorbeeld groningen, was maar een paar maanden

met de fiets in de trein daarheen verhuist) alle tijd

geen verantwoordelijkheid (wat wil zeggen

vooral die geïnternaliseerde stoorzender

uitzendbureaubaantjes schilderen

haarlem lijkt ook zo

om nog een plaats te noemen)

 

onzeker en

open tijd

als vanmorgen

 

(getrouwd

geweest

kinderen soms

lijkt de scheiding een noodzakelijke doorbraak naar het andere

nieuwe levensfase

liefde

bestaan

wat meer avenue parallel wat leven inhoudt

 

avenue parallel

barcelona

 

 

 

 

 

toiletbegrip

 

handtekening

gespoten op de papierhouder

 

joan miro

dacht ik

of picasso in ieder geval

als graffiti:

 

de spontane haal

krachtig kleurrijk catalaans meesterschap

 

soms openbaart het meest triviale

kenmerken van meesterschap

 

 

 

 

roes

 

ieder schrijven een analyse

aftasten van ik

 

wijn en nog één en

 

alsof een sigaar mij een fase verder brengt mij

door de vloer van begrensde controle heen doet zakken door

het plafond van mijzelf handhaven

 

als van verlichting terug ik middeleeuwen of

romantische romantiek

 

weggevoerd in onvoorspelbaar

wijn rook

 

zo iets

en smaakt toch naar meer:

 

verslaafd aan gevoel van goed

gecontroleerd evenwicht

 

 

 

 

bestaan

leegte 1

 

leven is leegte en

die moet ieder ik voldoen

 

 

leegte 2

 

leven is leegte en die

te vullen

 

goed samen

soms extra fijn: geluk

 

in de ruimte die zich

als leegte kan profileren

 

belangstelling in gedrevenheid

overetend aan wat zich

mij boeiend voordoet

 

soms voelt de ruimte vrijdag zoals vanmorgen in bad

 

vakantie

betekent vrij zijn betekent

confronteert inspirerend

met hoe ik besta

 

 

 

 

geen dag zonder bach

 

inderdaad

deze avond in barcelona heb ik er

meerdere glazen van gedronken

 

 

 

 

reiswekker

 

op zijn kant was het vier uur

toen ik vanmorgen wakker werd rechtop zeven

wat ik wel een tijd vond om op te staan

mijn nieuwe boek te beginnen

 

 

 

 

burgerlijk!

 

de trend daagt design uit over de grens uit te dagen

om nog sterker op zichzelf te reageren

tot nog meer

en ik zie het en voel:

spannend! maar

is maar even of het nieuwe

spannend!

daagt mij weer uit in onrust tot nog meer

 

prikkel tot eigen maken

wat betekent

consumptie wat heet

mode wat inhoud

tijd

wat rest is verandering

 

wie gaat ermee?

voor wie niet rest het ultieme scheldwoord:

burgerlijk!

 

(uitgezonderd

de vormgever

onttrokken aan dat moment

de tijd beeldend in verankerende vorm)

 

 

 

 

 

bevestiging

 

schrijvend vaststellen

associeren

beleving verruimend

mijn worstelen gaat eraan vooraf

daarom schrijf ik

 

verband brengend rode draad

spannend

herverbindend (de letterlijke betekenis van religie)

herijkend

een plaatsloos dus eigen

thuis creëren

liefst inspirerend om weer

aan te kunnen vatten

 

greep

 

ervaring in nieuw ervaren

kanaliserend

 

 

 

 

is dit …

 

is dit een dagboek

of meer, zoals mijn ambitie mij ingeeft

inspiratie

mij aangedaan weten bepalen moment van

tot een nieuwe vorm verwoorden

 

goed

schoonheid (harmonie?) beangstigt

(mij)

(zijn ervaren tijdelijkheid?)

mijn mooiste muziek kan ik vaak nauwelijks aan en

beluister ik onder de afleidende beweging van bijvoorbeeld fietsen

wat aan doet ontregelt

aangedaan is de werkelijkheid beangstigend open

vrij

 

schrijven vormt zich een veilig gebied

‘alleen het schrijven biedt houvast’

‘schrijven is de werkelijkheid die hij begreep’

 

avond sigaar wijn

boek bijna uit voel ik

toch

de vrijheid van niets te hoeven

toe te kunnen geven

aan mijzelf…(?)

 

die eenvoud van

het is zo

het is

 

die vrijheid

 

‘richard had zijn kans gemist

en beklom sindsdien een smalle trap zonder leuningen’

 

steil

 

‘maar misschien was zijn situatie helemaal niet zo uitzonderlijk en

ging iedereen zo door het leven’

 

cursief: citaten uit Remco Cmpert Een liefde in Parijs

 

 

 

 

avenue parallel barcelona 2

 

de laatste dag

reisdag

terugreisdag naar

waar we vandaan gegaan zijn

we gaan

steeds gaan we

rond een draad die zich slechts later openbaart

 

of mij zich schuchter vertoont

 

lees terug de afgelopen week

brengt het weer voor de geest

anders dan de bijna tot heimwee stemmende foto’s herken ik

een ander ervaren in mijn woorden:

zo was het!

 

 

 

 

avenue parallel barcelona 3

 

alle altijd symbolish

niets is

wat het is

(krijgt plato zo toch – nog – gelijk?)

 

het gaat slechts om wat het oproept

doet

uitwerkt, alles onderdeel van

 

betekenisketens van het zijn

naast wat is

 

avenue parallel

 

 

 

 

van naar

 

van

mondriaan naar appel

(en de soms zelfs

kleuruitbarstende landschappen van de eerste)

van

harmonie zoekend naar meer

het leven

zoals leven levend is!

 

 

 

 

beelden

 

foto’s

het meest schijnbaar niet bijzondere herkennen mijn ervaren

als in woorden

het gewone verbeeldt het ongewone

daar

 

vanuit de hotelkamer naar beneden

de straat en zijn ingrediënten

 

 

 

 

foto’s

 

afbeeldingen

uitsnedes

hoe anders als wij er geweest zijn

 

de randen vervaagt door al wat

in de ervaring het omgeeft

 

fragment tot deel van en geheel geworden

een beleving

 

 

- Tot zover Barcelona 9 2008 -

 

 

 

 

 

rode gordijnen

 

scheiding schept gapend gat

gevuld met concerten en ander buiten

mijn kamer zachte kleuren

toscaans terracotta en geel

nieuwe vloerbedekking (blauw)

met een bank donkerder

 

tegenover mij verschenen rode gordijnen

een studente stelde ik mij voor

sprankelend welleven vulde ik in

 

een voorbeeld

 

een korte relatie

doorbrekend mijn zelfbeeld en

doorbrekend zelfbeeld

dacht grenzenloosheid te ervaren in

ommuurde zekerheid

afgemeten geregeld

 

dus schijn

wat bedriegt

 

ouder dan ik

anders hetzelfde

onzeker onbemeten aftastend in

onszelf en elkaar

herkennend en elkaar

erkennend

 

golfbewegend grijpen tegenstellingen hun kans

vormzoekend bestaan:

kortgeleden zochten we nieuwe gordijnen

uit voor onze kamer: meer kleur!, het

werden rode. zie ze

en schrijf dit

 

construeer betekenis

verband

zin

zoek mijn eigen beeld

dat kan leven

 

(in) leven

inlevend in mijzelf

 

 

 

 

 

 

mijn vader en ik

 

ben ik nu geworden wat mijn vader

Voor ogen stond

 

ook voor zichzelf

als het mogelijk geweest was?

 

de kunstenaar mat geregeld werk

deeltijd

plaats in de samenleving

ik (ook?) alles

met alles verbonden willen weten, want

elke scheiding is een

afscheiding is

kunstmatig

 

ruzie verzet

misplaatst gevoeld, weerzin

toenadering, afstand want

de herkenning niet toelaten

 

eindelijk lees ik nu ook nescio

en herken hem

 

ik heb een lat-relatie met mensen

 

 

 

 

 

inspiratie voelen is

even op een ander plan verkeren

leven levend voelen

 

homepage klik hier